پرکردگی دندانها

کدام دندان؟ کدام درد؟

معمولا دردهاي خود به خود دندان با تحريک‌هاي حرارتي (سرما و گرما) که ممتد باشند و دردهايي که شب‌ها شروع مي‌شوند منشاء دنداني دارند. دندان‌پزشک با معاينه دهان و راديوگرافي مي‌تواند اين موارد نياز به عصب‌کشي را حتي اگر علامتي نداشته باشند، تشخيص دهد. به‌طورکلي تشخيص نياز به عصب‌کشي براي يک دندان به وسيله دندان‌پزشک و بر پايه توصيف‌هاي بيمار از شکايت اصلي خود (که معمولا درد است) انجام مي‌شود ولي دندان‌پزشک براي تشخيص دقيق‌تر ممکن است تست‌هاي تکميلي روي دندان‌ها انجام دهد و از دندان‌ها راديوگرافي اشعه ايکس تهيه کند. مجموع اين داده‌ها براي تشخيص و پيش‌بيني اينکه آيا دندان به درمان کانال‌هاي ريشه (عصب‌کشي) نياز دارد يا پر کردن دندان استفاده مي‌شود.

آیا پر کردن دندان خطرناک است؟

از نظر خیلی افراد پرد کردن دندان خطرناک است ما درمورد این سوال، در این بخش از سایت دندانپزشکی مطلبی با عنوان آیا پر کردن دندان خطرناک است؟ منتشر کرده ایم که جواب سوالمان را می دهد. اکثر پدر و مادران نگران جیوه موجود در مواد پرکردنی دندان میباشند. رزین های مورد استفاده در انواع پلاستیک از جمله بطری های آب و برخی مواد فلزی ممکن است اثرات مضری بر سلامت انسان داشته باشد اما تا به حال این اثرات دقیقا ثابت نشده اند.

یک دکتر اطفال در جواب این پرسش که آیا موادی که در پر کردن دندان استفاده میشود برای سلامتی مضراتی دارد؟ میگوید: تا به حال مشکل خاصی گزارش نشده بنابراین تا زمانیکه صنعت مواد دندانی جایگزین جدیدی معرفی کند ما ادامه استفاده از این مواد را توصیه میکنیم.
خوشبختانه سایش و شستشو پس از پر کردن ۸۸ تا ۹۸ درصد ترکیبات مضر مواد را از بین میبرد و اگر شما تا ۳۰ دقیقه پس از پر کردن دندان مواد غذایی مصرف نکنید مشکل خاصی پیش نمی آید.

پرکردن دندان

فرآیند پوسیدگی با خارج کردن بخش پوسیده دندان و پر کردن آن متوقف می شود. در مواقعی که پوسیدگی وسیع باشد، به طور موقت دندان پر می شود تا حساسیت دندان نسبت به درمان مشاهده شود.اگر بعد از چند روز علائم نامطلوبی وجود نداشت، ترمیم موقت برداشته شده و ترمیم دائمی جایگزین می شود.

نوع ماده ای که برای پر کردن استفاده می شود؛ به محل و نوع دندان بستگی دارد. دندان های آسیای بزرگ بیشترین عمل را انجام می دهند و فشار زیادی را در جویدن متحمل می شوند بنابراین نسبت به دندان های جلویی به ماده با دوام تری نیاز دارند. مواد پرکننده برای دندان های جلویی باید به رنگ دندان باشد.

انتخاب ماده همرنگ یا غیرهمرنگ بر عهده پزشک است یا بیمار؟

ـ هر دو. گاهی دندان پزشک به بیمار می گوید دندان با هر ۲ ماده قابل پرکردن است و انتخاب را بر عهده او می گذارد ولی در برخی شرایط به بیمار توصیه می کنیم یکی از این ۲ ماده برای پر کردن بهتر از دیگری است که نهایتا باز هم انتخاب با خود بیمار است. اما گاهی پیش می آید که بعضی از دندان ها را باید با ماده همرنگ و برخی را باید با ماده غیرهمرنگ پر کرد.

البته باید متذکر شد که برای یک ترمیم موفق کامپوزیت، دندان پزشک باید مهارت کافی برای ارایه یک ترمیم مناسب دارا باشد.

تکنولوژی این مواد مرتبا در حال تغییر است. همچنین موادی که به عنوان چسب در زیر این ترمیم های همرنگ به کار می رود هر ساله تفاوت می کند و کارخانه ها موادی جدید با شرایط جدید می سازند.از سوی دیگر ترمیم کامپوزیت بسیار نسبت به تکنیک حساس است و کوچک ترین خطا حین کار باعث افت شدید در کیفیت ترمیم می شود. توصیه می شود تا دندان پزشکان عزیز اطلاعات کافی و به روز داشته باشند تا بتوانند ترمیمی زیبا و با کیفیت انجام دهند و در غیر این صورت بهتر است از این نوع ترمیم استفاده نشود.

teeth
علت تغيير رنگ بعضي از پركردگي هاي آمالگام چيست؟

تركيبات نقره موجود در آمالگام مستعد تغيير رنگ بوده، بخصوص در تماس با مواد غذايي سولفوردار مانند تخم مرغ، رنگ آن مقداري تيره مي گردد كه با توجه به اينكه دندانهاي خلفي با آن پر مي شوند و ديده نمي شوند جاي نگراني وجود ندارد.

علت اينكه گاهي با كشيدن زرورق پوشش شكلات و سيگار بر پركردگي آمالگام، دندان تحريك ميگردد چيست؟

تماس دو فلز نا متجانس در دهان در مجاورت بزاق ايجاد يك جريان الكتريكي گذرا مي كند كه گالوانيك نام دارد. تماس قاشق مسي يا زرورق آلومينيومي با پركردگي آمالگام ممكن است اين جريان الكتريكي را بوجود آورد ولي با قاشق هاي استيل اين حالت يا اتفاق نمي افتد و يا كمتراست و در كل نبايد نگران بود.

چرا بعضي از پركردگي ها مي شكنند و يا خالي مي شوند؟

دنداني كه ترميم مي گردد مسلماً مثل حالت اولي كه سالم و دست نخورده و بدون پوسيدگي بوده مقاومت ندارد و همانند چيني بند زده شده است و احتياج به مراقبت بيشتري دارد. ضمناً به دليل اينكه آمالگام به دندان نمي چسبند نياز به حفره گيردار دارد. رعايت بهداشت دهان ودندان و دستوراتي كه دندانپزشك مي دهداز موارد شكست مي كاهد. عدم رعايت موازين بهداشتي و توصيه هاي مراقبتي باعث عود پوسيدگي در نسج دنداني باقيمانده مي شود. علاوه بر اين فشارهاي زياد سيستم جونده، رفتن يك جسم سخت مثل سنگ روي پركردگي به هنگام غذا خوردن و ضعيف بودن ديواره هاي حفره سبب ساز مي باشند. مقدار نسج باقيمانده، وسعت و عمق حفره، محل آن و دندان درگير نيز از مواردي هستند كه در دوام و عمر دندان ترميم شده دخالت دارند.

ارتودنسی دندان

ارتودنسی نامرئی چیست؟

3روش برای انجام ارتودنسی نامرئی وجود دارد. یک مورد سیستم ارتودنسی لینگوال است که در این روش براکت های ارتودنسی در پشت دندان های فک بالا و پایین چسبانده می شود. این سیستم به دلیل مزاحمت های فراوان برای زبان هنگام تکلم و غذاخوردن و نیز به دلیل شکسته و کنده شدن هنگام شستن دهان چندان عملی نبوده و پیشنهاد نمی شود. در روش دیگر از پلاک های شفاف در جهت ردیف کردن دندان ها استفاده می شود که آن نیز در موارد بسیار محدود و نامرتبی های بسیار کم و با صلاحدید دندانپزشک انجام می گیرد و نیاز به مراجعات 2هفته یک بار و قالب گیری در هر جلسه مراجعه و ساخت پلاک جدید در هر جلسه دارد. روش اصلی و کارآمد روش استفاده از براکت های شفاف و اغلب سرامیکی است که روی دندان های بیمار نصب می شود و بدون رنگ بوده و دیده نمی شوند. این روش ارتودنسی دندان دارای استحکام و زیبایی خوبی بوده و مشکلی برای زبان یا گفتار بیمار ایجاد نمی کند.

i3Dental-Ortodoncia-Dentista-Barcelona

ارتودنسی باعث درمان مشکلات عضلانی هم می شود؟

افرادی که بیشتر فعالیت خود را با دست راست انجام می دهند عضلات قوی تر با حجم بزرگ تر نسبت به دست چپ دارند اما چون دست ها زیر لباس قرار می گیرند تاثیر زیاد و قابل توجهی در بیننده به وجود نمی آورند. حال اگر شخصی به دلایل مختلف مانند عادت کردن یا کوچک بودن فک و… با دندان های یک طرف غذا بخورد، به مرور زمان عضلات یک طرف از طرف دیگر بزرگ تر و صورت وی نامتقارن می شود و چون در برخوردهای اجتماعی صورت اولین قسمتی است که مورد توجه قرار می گیرد، باید حتما نسبت به رفع این مشکل اقدام کرد. البته مشکلات عضلانی زیادی در سیستم جونده شناخته شده اند که با روش های ارتودنسی قابل درمان هستند.

سن مناسب درمان چه سنی است؟

درمان ارتودنسی را می توان از اواخر ۳ سالگی تا زمانی که دندان ها وجود دارند، انجام داد. در سنین پایین و دوره دندان های شیری معمولا برای رفع عادات مضر مانند مکیدن انگشت یا پستانک از دستگاه های ساده ارتودنسی استفاده می شود. پس از آن از حدود ۶ سالگی یعنی زمانی که اولین دندان دائمی (دندان آسیا) رویش پیدا کرد. تغییرات اسکلتال در محدوده سنی خاصی امکان پذیر است و معمولا ارتودنتیست پس از حذف عامل به وجودآورنده نسبت به تغییرات ابعاد فکی و ردیف کردن دندان ها در جهت های مختلف اقدام می کند. تا حدود سنین ۱۲ تا ۱۵ سالگی می توان تغییرات اسکلتال و عضلانی مانند بزرگ کردن فک را در بیماران انجام داد. بهترین سن درمان ارتودنسی با دستگاه ثابت، حدود ۱۲ سالگی است. پس از ۱۲ سالگی با افزایش سن بیمار درمان ها باید محافظه کارانه تر انجام شوند. معمولا پس از ۳۰ سالگی اندکی تحلیل استخوان در فک روی می دهد و ارتودنتیست باید نسبت به نحوه درمان، انتخاب نوع درمان و وجود محدودیت ها به بیمار اطلاعات کامل را بدهد.

آیا نیاز به سفید کردن دندانها قبل از ارتودنسی است.؟

ممکن است دستگاه ارتودنسی مدت زمان زیادی بر روی دندانها قرار بگیرد و رعایت بهداشت در آنها به شدت حائز اهمیت می باشد و برای جلوگیری از پوسیدگی و فرسایش دندانها بعد از ارتودنسی، باید قبل از ارتودنسی به سفید کردن دندان و جرم گیری آنها پرداخت. همچنین امکان دارد که جای براکت ها بر روی دندانها باقی بماند و برای از بین بردن جای دندانها بعد از پایان یافتن درمان ارتودنسی یک بار دیگر باید به جرم گیری دندان و سفید کردن دندان ها پرداخت. بليچينگ يعنی سفید کردن دندانها بوسيله مواد خاص اکسید کننده مثل پر اکسید هیدروژن.

آیا استفاده زیاد از پستانک و شیشه شیر تاثیری بر نیاز به ارتودنسی دارد؟

استفاده از پستانک و شیشه شیر به خودی خود مضر نیست ولی در صورتی که همراه با محلول های شیرین و برای مدت طولانی و در سنین بالاتر نیز استفاده شود می تواند آسیب رسان باشد. پستانک مخصوص نوزادان است، نه کودکان نوپا. آنها باید پستانک را در دهان شان بگذارند و شروع به راه رفتن و بازی کردن کنند. استفاده طولانی مدت از آن حتی باعث می شود در آینده کودک نیاز به ارتودنسی پیدا کند. به همین دلیل استفاده از پستانک در سنین بالای 2 سال اصلا توصیه نمی شود.

عوامل ایجاد مشکلات ارتودنسی

ناهنجاری های دندانی-فکی به علل گوناگونی رخ می دهند. تقریبا کلیه این ناهنجاری ها قابل پیشگیری و درمان هستند. مهمترین دلایل ایجاد این مشکلات شامل موارد ذیل می باشد .

بسیاری از مشکلات ارتودنسی زمینه ارثی دارد به طوری که در بسیاری از موارد فک کوچک از مادر و دندانهای بزرگ از پدر به ارث می رسد که باعث شلوغی دندانها و نامرتبی آنها می شود که به آن کراودینگ Crowding می گویند یا ممکن است فک بزرگ از پدر و دندانهای کوچک از مادر به ارث برسد و باعث فاصله بین دندان‌ها شود که به آن Spacing می گویند. شایعترین مشکل فکی با زمینه ارثی جلوآمدگی فک پایین است به طوریکه جلوآمدگی فک پایین از یک نسل به نسل دیگر منتقل می شود بروز جهش های خاص ژنتیکی در مراحل اولیه تکامل جنین می تواند سبب انواع گوناگونی از ناهجاری های دندانی فکی شود. یک سری از ناهنجاری ها به علت عوامل محیطی ایجاد می شوند. مصرف داروهای خاصی در مادران باردار و قرار گرفتن در معرض برخی ترکیبات شیمیایی یا تماس با اشعه X ممکن است سبب ایجاد اختلال در تکامل سیستم دندانی فکی شود. هم چنین مصرف سیگار یا الکل در دوران بارداری احتمال بروز این مشکلات را افزایش می دهد.عاداتی مثل تنفس دهانی ، مکیدن انگشت ، مکیدن زبان ، مکیدن ناخن و لب می تواند باعث ناهنجاری دندانی فکی شود تمام نوزادان انگشت می مکند. مشکل زمانی ایجاد می شود که این عادت در سنین بالاتر نیز ادامه یابد. اگر کودک شما بیش از 5 سال سن دارد و هنوز با اشتیاق و به صورت طولانی مدت انگشت می مکد وی را تشویق به ترک آن کنید.متخصص ارتودنسی می تواند در ترک این عادات به شما کمک نماید. ضربه‌هایی كه به فك و گردن بچه‌ها یا به مفصل استخوان گیجگاهی فكی كودك وارد می‌شود و یا هنگامی که کودک هنگام راه رفتن و دویدن با چانه به زمین می‌خورد یا از پلکان می افتد و زیر چانه کودک پاره می‌شود، بسیار اهمیت دارد. این ضربه‌ها می‌تواند باعث شكستگی‌های كوچكی در مفصل گیجگاهی فكی ‌شود كه اغلب دیده نمی‌شود. هرچند درمان خاصی هم ندارد ولی ممكن است باعث اختلال رشدی در مفصل گیجگاهی فکی (TMJ) شود و به‌تدریج با رشد کودک صورت وی کج می شود

عصب کشی دندان در بارداری

دلایل مختلفی وجود دارد که میزان مشکلات دهان و دندان در دوران بارداری و نیاز به استفاده از خدمات دندانپزشکی در دوران بارداری افزایش می یابد.یکی از علت ها،مشکلات لثه ناشی از تغییرات هورمونی در دوران بارداری است،علت های دیگر مصرف بیشتر مواد قندی در دوران بارداری،بیماری صبحگاهی و افزایش اسیدیته دهان به دنبال آن، کاهش بهداشت زنان باردار به دلیل خستگی و کم حوصلگی و … هستند. به همین دلیل مراقبت های بهداشتی قبل از تصمیم به بارداری برای تمام خانم ها توصیه می شود.

بنابراین خود بارداری به خودی خود منجر به از دست رفتن دندان ها نمی شود و با مراقبت های قبل و حین بارداری می توان از مشکلات دهان و دندان درد  بارداری جلوگیری کرد.

عصب کشی در بارداری؟

اما مواقع بسیاری وجود دارد که خانم های باردار برای درمان دندان درد به مراکز دندانپزشکی مراجعه می کنند.بیشتر این دندان ها نیاز به درمان ریشه ( عصب کشی ) دارند. ولی به خاطر دیدگاه اشتباهی که از سوی بیماران وجود دارد ( دندانپزشکان هم متاسفانه مجبور به تمکین به آن) شده اند، بسیاری از مراکز از ارائه خدمات به خانم های باردار مخصوصا در سه ماهه اول و سوم خودداری می کنند.

حقیقت این است که درمان دندان درد در بارداری و درمان عصب کشی برای زنان باردار عادی در تمام دوران بارداری قابل انجام است. هرچند ، ترجیح داده می شود که این درمان ها بیشتر در سه ماهه دوم صورت گیرند.
درد یه پدیده آزار دهنده است که تمام جنبه های جسمی، روانی و اجتماعی انسان ها را می تواند مختل کند.زنان باردار که دچار درد های با منشا دندانی باشند، احتمالا به دلیل تاثیرات درد بر فعالیت های روزمره شان،آسیب هایی را حتی متوجه جنین خود کنند.

Home_Remedies_For_Toothache

آیا در هنگام بارداری میتوان دندان پر کرد؟

خیر پرکردن دندان در هنگام بارداری ممنوع است.هر چند نظر پزشکان در این خصوص متفاوت است و برخی می گویند دندان های مادران نباید قربانی حاملگی و بارداری آنان شوند و می گویند در 3 ماهه اول توصیه می شود معاینه دندانها و جرمگیری حتما انجام شود در سه ماهه دوم اکثر کارهای دندانپزشکی بلامانع و ترمیم دندانهای پوسیده-درمان ریشه و حتی کشیدن دندان ممکن است.اما در سه ماهه سوم مراحل ترمیم دندانها خطرناک است و بهتر است به پس از دوران بارداری موکول شود.(اندیشه نوشت:اگر خانمهای عزیز و محترم مراقب دندانهای خود نباشند پس از زایمان مانند این عروسک باب اسفنجی خواهند شد.بنابراین مراقبت از دندانها برای بانوان الزامی می باشد.بی توجهی به دندانها ممنوع).بهداشت و سلامت موهابرای راحتی پوست سر و درخشندگی مو باید هر وقت لازم باشد آنها را شست.افرادی که موهای چرب دارند و هر روز کار و فعالیت می کنند هر روز نیاز به شستشوی موهایشان دارند در حالی که دیگران کمتر نیاز خواهند داشت.معمولا دو یا سه بار شستشو در هفته کافی است.هرگاه موها تار و ژولیده شوند درخشندگی و حالت خود را از دست بدهند و یا پوست سر شروع به خارش کند شست و شو حتما لازم است.

توصیه هایی برای کارهای دندانپزشکی در بارداری

- انجمن دندانپزشکی آمریکا توصیه می کند زنان باردار بایستی یک برنامه غذایی متعادل داشته باشند، دندان های خود را دو بار در روز مسواک بزنند و بعد از غذا نخ دندان بکشند تا از بروز مشکلات دندانی جلوگیری کنند.

- در طی بارداری برای معاینات سالیانه دندان ها و تمیز کردن دندان ها جهت جلوگیری از مشکلات دندانی، نزد دندانپزشک بروید.
- به دندانپزشک خود بگویید که باردار هستید.
- کارهای غیر ضروری دندانپزشکی خود را در سه ماهه دوم بارداری و یا بعد از زایمان انجام دهید.
- اعمال زیبایی دندان را بعد از زایمان انجام دهید.
- موقع نشستن روی صندلی دندانپزشکی، برای حفظ جریان خون سالم، پاهای خود را روی هم نیندازید.
- برای راحتی بیشتر خودتان و جنین تان، یک بالش کوچک همراه خودتان داشته باشید.

ارتودنسی دندان

آيا هميشه کشيدن دندان براي درمان ارتودنسي ضروري است؟

خير، کشيدن دندان ها بايستي زير نظر متخصص ارتودنسي و درموارد پيچيده درمان انجام گيرد. دربسياري از موارد کشيدن دندان ها لازم ينست.، به خصوص با تکنيک هاي جديد ارتودنسی ثابت مانند تکنيک«D amon»که جديداً معرفي شده ، نياز به کشيدن دندان هاي دايمي بسيار کاهش مي يابد، ولي بايد گفت اگر واقعاً نياز به کشيدن دندان دايمي دردرمان ارتودنسي لازم باشد بيمار نبايد به خاطر ترس ازاين مساله از درمان صرف نظر کند. چرا که فضاهاي ناشي از کشيدن دندان کاملاً با حرکات ارتودنسي بسته مي شوند وفرد به حالت نرمال رشدي صورت ونهايتاً هماهنگي بهتر در صورت خود مي رسد.

آيا براي رفع نامرتبي يک يا حداکثر دو تا سه دندان نيز بايد سيم هاي ارتودنسي درکل دندان ها نصب شود؟

درموارد خاصي نامرتبي وکجي فرم دو تا سه دندان را مي توان با درمان هاي جايگزين ارتودنسي مثل «لامينيت» و ترميم زيبايي رفع کرد. (درمان هاي محافظه کارانه)، اما بايد توجه داشت که استفاده ي بي مورد از اين درمان ها درحالت پيچيده ي ارتودنسي باعث مشکلات عديده يي مانند از دست رفتن زياد نسج سالم دنداني، نياز به جراحي هاي لثه بي مورد وحتي گاهي برگشت درمان وعدم امکان اصلاح آتي آن با درماني هاي ارتودنسي مي شود. گاهي نيز عدم توجه به مسايل اکلوژني (occlusion) مشکلات مفصل گيج گاهي فکي (T.M.D) را به بيماري تحميل مي کند. پس بايد بسته به مورد مشکل ارتودنسي تصميم گرفت وحتي گاهي براي رفع نامرتبي دو، سه دندان هر فک بيمار را به طور کامل توسط دستگاه ارتودنسي ثابت (FIX) درمان کرد.

آیا تاکنون متوجه شده‌اید که بین دندان‌های بالا و پایین شما در هنگام قرار گرفتن آن‌ها بر روی هم یا هنگام نگاه کردن به دندان‌ها در آینه، فاصله وجود دارد؟ در صورتی که متوجه وجود این شرایط شده‌اید، احتمالاً شما به مشکل اپن بایت دچار هستید. در صورت ایجاد شرایط اپن بایت (به هم نرسیدن دندان‌ ها)، احتمالاً این وضعیت می‌تواند مشکلات جدی برای زندگی شما ایجاد کند. در حقیقت مشکل اپن بایت می‌تواند بر نحوه قرار گرفتن دندان‌ها بر روی یکدیگر، توانایی جویدن غذا و اعتماد به نفس شما تاثیر منفی داشته باشد. علاوه بر این باید بدانید اصلاح مشکل اپن بایت یک درمان ساده نیست و احتمالاً نیازمند استفاده از روش‌های درمان ارتودنسی دندان  مثل بریس و براکت‌های شفاف و گاهی اوقات حتی عمل جراحی است.

انواع مختلف سیم ارتودنسی

متخصص ارتودنسی دندان می‌تواند انواع مختلف سیم‌ها را برای بیماران مختلف مهیا کنند. بعضی از آنها از فلزی سبک ساخته شده و دور هر دندان پیچیده می‌شوند، درحالیکه انواع فلزی دیگر آن با چسبی مخصوص به سطح بیرونی دندان می‌چسبند. سیم‌های شفاف قادر به چسبیدن به سطح خارجی دندان‌ها هستند، همینطور انواع سرامیکی که درست همرنگ دندان‌ها هستند. برای بعضی بیماران می‌توان از سیم‌ها کوچک یا سیم‌های نامرئی استفاده کرد که سطح داخلی دندان‌ها می‌چسبند. در بسیاری از موارد، بیمار خود قادر به انتخاب نوع سیم خود می‌باشد.

در انتخاب‌های جدیدتر، متخصصین ارتودنسی دندان بدون‌سیم، از یکسری وسایل شفاف و قابل جابجایی استفاده می‌کنند که برای مدتی مشخص روی دندان‌ها قرار می‌گیرند. این وسایل روی دندان‌های بدفرم فشار وارد می‌کنند و به تدریج آنها را در محل درست خود قرار می‌دهند.

اینکه این وسایل چه مدت باید روی دندان‌ها بمانند به برنامه درمانی پزشک برای آن شخص بستگی دارد. این وسایل و برنامه درمانی بنابر مدل گرفته شده از دندان‌ها، به صورت کامپیوتری طراحی می‌شوند. دندانپزشک یا متخصص ارتودنسی باید تصمیم بگیرند که شما هم برای این نوع درمان مناسب هستید یا خیر.

اصلاح محل قرارگیری دندان‌ها با هر متد درمانی معمولاً بین 6 ماه تا 3-2 سال طول می‌کشد.

با سیم، بعد از مد زمانی که برای بیمار تعیین شده است، متخصص ارتودنسی روی بخش دیگر درمان کار می‌کند: اینکه مطمئن شود که سیم‌ها فشار مناسب را وارد می‌کنند. برای دست یافتن به این، بیمار باید به طور مرتب برای ویزیت بیاید که معمولاً ماهی یکبار است. طی این ویزیت‌ها، متخصص فنر و نوارهای لاستیکی به سیم وصل می‌کند تا فشار بیشتری به دندان‌ها وارد کند. گاهی‌اوقات، نوارهای لاستیکی دندان‌های مشخصی را به هم وصل می‌کند تا فشار مخالف ایجاد کند.

برای بعضی از نوجوانان، اگر سیم‌ها به تنهایی برای صاف کردن دندان‌ها یا تغییر محل فک کافی نباشند، متخصص ارتودنسی تصمیم می‌گیرد که بیرون از دهان نیاز به فشار بیشتر است. در چنین مواردی، لازم است که بیمار از پوشش سیمی سر یا گردن استفاده کند که برای آن سیم‌هایی داخل دهان نصب شده و پوشش را به سر وصل می‌کند. در اکثر مواقع کافی است که این پوشش فقط موقع خواب یا شب‌ها یا در خانه استفاده شود.

ممکن است مدتی طول بکشد اما با انتخاب درست و زمانبندی مناسب، دندان‌ها به کندی اما ثطعاً به محل اصلی خود برمی‌گردند. در بعضی موارد ممکن است بیمار احساس ناراحتی در دهان خود کند زیرا فشار نه فقط به دندان‌ها بلکه به جاهای دیگری هم وارد می‌شوند. معمولاً استفاده از ایبوپروفن یا استامینوفن می‌تواند به از بین بردن این درد کمک کند.

اگر بعد از گذاشتن سیم‌ها درد زیادی داشتید، با متخصص ارتودنسی خود درمیان بگذارید؛ او می‌تواند مشکل را برطرف کند.

بریس متحرک روی دندان‌ها جا می‌افتد و از صفحه‌ای پلاستیکی تشکیل می‌شود که گیره‌های فلزی آن را در جای خود نگه می‌دارد؛ اسکروها (پیچ‌ها) یا فنرهای فلزی نیز دندان‌ها را حرکت می‌دهد.انواع ارتودنسی متحرک در مقایسه با مزایا ارتودنسی ثابت دندان کاربرد کمتری دارد، چون کنترل روی حرکت دندان‌ها در روش متحرک محدودتر است. در هر حال پلاک متحرک دندان برای اصلاح مشکلات ساده‌تر، به ویژه برای کودکان خردسال به کار برده می‌شود و گاهی از آن به عنوان بخشی از طرح درمان، قبل از ارتودنسی ثابت استفاده می‌شود.

 orthodontics6

مراقبت‌های بعد از برداشتن سیم‌ها

بعد از اینکه مدت زمان زیاد داشتن سیم روی دندان را تحمل کردید، بالاخره روز جادویی فرا می‌رسد: متخصص ارتودنسی برای تمیز کردن دندان با روش های مختلف بلیچینگ سیم‌های شما را برمی‌دارد! بعد از تمیز کردن کامل دندان‌ها و سفید کردن دندان ، متخصص دوباره گرفتن رادیولوژی و نشان‌گذاری دندان‌ها را تکرار خواهد کرد. این باعث می‌شود متخصص ارتودنسی بتواند به طور کامل موقعیت را بررسی کند.

در برخی موارد، اگر بعد از برداشتن سیم‌ها به نظر نرسد که دندان‌های عقل در جای درست دربیایند، دکتر متخصص تجویز می‌کند که آن دندان‌ها کشیده شوند زیرا این دندان‌ها باعث می‌شوند که دندان‌های تازه صاف و ردیف شده حرکت کرده و در دهان حرکت کنند.

یکی دیگر از مسائل مهم بعد از برداشتن سیم‌ها، نگهداری یا نگه داشتن دندان‌ها در جای خود است. واقعیت این اس که اکثر نوجوانان، بعد از گذاشتن سیم دیگر دوست ندارند کارشان به متخصص ارتودنسی بخورد.

اما بااینکه دندان‌ها به طور موفقیت‌آمیزی حرکت کرده و به جای مناسب خود رفته‌اند، اما هنوز هم ثابت نیستند—باید در محل درست باقی بمانند تا استخوان‌ها، لثه‌ها و عضلات خود را با این تغییر وفق دهند. این مسئله معمولاً بااستفاده از گیره‌های نگهدارنده میسر می‌شود.

بعضی از این گیره‌ها از پلاستیک شفاف و سیم های فلزی ساخته می‌شوند که سطح خارجی دندان‌ها را می‌پوشانند و برخی دیگر از آنها لاستیکی هستند. اکثر گیره‌های نگهدارنده باید به مدت 6 ماه مداوم استفاده شوند و بعد به تدریج مدت استفاده آن فقط به هنگام خواب کاهش می‌یابد. اینکه چه مدت باید از این نگهدارنده‌ها استفاده شود به بیمار بستگی دارد—یک بیمار فقط به چند ماه استفاده از آن نیاز دارد درحالیکه برخی دیگر باید سالها از آنها استفاده کنند.

این بازه زمانی هرمدت که باشد، استفاده از آنها اهمیت زیادی دارد؛ بدون آنها ممکن است دندان‌ها به محل قبلی خود برگردند و همه زحمت‌هایتان بر باد رود.

مهمترین مسئله‌ای که وقتی از گذاشتن این سیم‌ها خسته می‌شوید باید به خاطر داشته باشید این است که بدانید افراد خیلی زیادی مثل شما هستند.

و با همه زحمت‌ها بالاخره روزی می‌رسد که سیم‌هایتان را بردارید و آنوقت لبخندی زیبا و دلپذیر خواهید داشت.

نحوه کارعصب کشی دندان

آیا می‌توان دندان عقل را عصب‌کشی کرد؟

گاهی با مراجعین دندان‌پزشکی مواجه می‌شویم که دندان‌پزشک به آن‌ها پیشنهاد عصب کشی دندان عقل را داده است.بسیاری از بیماران از این قضیه تعجب می‌کنند و حتی سوال می‌کنند که مگر دندان عقل قابل عصب کشی کنم.

Algiers_dental_cleaning

نگهداری و عصب کشی است؟

حقیقت این است که دندان‌های عقل از نظر انجام عصب کشی، تفاوتی با سایر دندان‌ها ندارند. آنچه که باعث می‌شود در اغلب موارد این دندان‌ها قابل نگهداری نباشند، به عوامل دیگری بر می‌گردد.

دندان‌های عقل معمولا بین ۱۷ تا ۲۵ سالگی در دهان ظاهر می‌شوند. گفته می‌شود به علت نرم‌تر شدن رژیم تغذیه‌ای بشر یا کوچک‌تر شدن تکاملی فک به دلیل جهش ژنتیکی یا اختلاط نژادی و … ، این دندان‌ها در حال حذف شدن از گونه بشر هستند.

به هر دلیل، در بسیاری از افراد دندان‌های عقل رویش ناقصی دارند و حتی ممکن است کاملا نهفته باقی بمانند. فقط در برخی افراد، این دندان‌ها به طور کامل رویش پیدا می‌کنند و در ردیف با سایر دندان‌ها قرار می‌گیرند.
در صورت رویش کامل است که در جویدن می‌توانند نقش ایفا کنند، پوسیده شوند و حتی نیاز به عصب کشی پیدا کنند.
اما به این علت که اغلب این دندان‌ها محل رویش یا زاویه رویش مناسب ندارند، در جویدن نقشی ایفا نمی‌کنند و یا پشت آن‌ها با تجمع مواد غذایی التهاب لثه‌ای ایجاد می‌شود و ممکن است کشیدن آن‌ها توصیه شود.
عصب کشی دندان‌های عقل، امر ممکن و قابل انجامی است، ولی به چند علت دشوار است.
اولین دلیل دسترسی دشوار به این دندان‌هاست. این دندان‌ها در انتهای ردیف دندانی دهان شما هستند و دندان‌پزشک شما به راحتی نمی‌تواند ابزار‌هایش را به آن‌ها برساند و آن‌ها را عصب کشی کند.

نحوه کار

گاهی به عصب کشی روت کانال تراپی (به معنی کانال ریشه) گفته می‌شود . کانال ریشه و حفره مغز دندان که به آن مربوط است حفره‌های آناتومیکی در دندان هستند که به طور طبیعی بافت‌های عصبی و رگ‌های خونی و بافت‌های سلولی دیگری را در خود جای می‌دهند.

در صورتیکه پوسیدگی دندان در مراحل اولیه درمان نشود و پوسیدگی از مینا عبور نموده و به عاج گسترش یابد در ادامه میتواند به فضای پالپ گسترش یابد.ورود میکروب ها به پالپ دندان باعث ایجاد التهاب در پالپ شده و این التهاب باعث افزایش حجم پالپ می شود. با توجه به اینکه پالپ دندان یک محفظه بسته است، التهاب باعث افزایش شدید فشار داخلی آن می شود. این افزایش فشار، منجر به فشار آمدن به پایانه های عصب دندان شده و درد دندان شروع می شود.

هنگام عصب کشی دندان پزشک بعد از برداشتن پوسیدگی ها یا نسج دندانی، به کانال هایی که داخل ریشه دندان قرار دارند، دسترسی پیدا می کند و ابتدا پالپوتومی صورت میگیرد یعنی با سوراخ کردن سقف پالپ و جاری شدن خون، فشار داخل پالپ کاهش پیدا کرده و درد کم می شود. (تعداد کانالها بستگی به دندان دارد مثلاً دندان نیش تک کاناله است ولی دندان آسیا سه یا چهار کانال دارد.)

کانال های پالپ فقط حاوی عصب نیستند و حتی در بعضی موارد عصب آنها ممکن است به علت کاهش خونرسانی، از بین رفته باشد، اما باکتری ها و محصولات آنها در این کانال ها وجود دارند. به علاوه، عروق خونی، سلول های مختلف و حتی احتمالاً عروق لنفی در این کانال ها وجود دارد. این کانال ها که با پوسیدگی یا ورود میکروب ها آلوده شده اند، عفونت را تا پای ریشه می برند و باعث می شوند در اثر واکنش های التهابی، استخوان دور ریشه دچار التهاب و تحلیل شود و از بین برود.

کاری که دندان پزشک انجام می دهد، این است که جلوی این روند را قبل از اتفاق افتادن بگیرد یا اینکه بعد از اتفاق افتادن، آن را درمان کند. این کار با خارج کردن محتویات کانال ریشه و تمیز کردن آنها، شکل دادن کانال های ریشه به نحوی که مواد دارویی شستشودهنده تا انتهای کانال ها برسد و در آخر با پرکردن کانال های ریشه طوری که کاملاً بسته شوند و امکان عبور میکروب ها و محصولاتشان از مسیر آنها کاهش یابد، انجام می شود.

در عصب‌کشی این مواد به طور کامل برداشته و تخلیه می‌شوند و سپس تمیز می‌شوند و آنگاه به وسیله یک سوهان کوچک، شکل‌دهی و با محلول شست‌وشو، عفونت‌زدایی می‌شوند و پس از قرار دادن میله ای بسیار نازک بنام گوتا که جنس پلاستیکی دارد در داخل پالپ عاج دندان را با ماده‌ای (مثل آمالگام) که با مواد دیگر (مثل غذاها) واکنش نمی‌دهد پر می‌کنند. بعد از این عمل، دندان می‌میرد و اگر بعد از این، دندان عفونی شود باید تحت عمل جراحی انتهای ریشه قرار گیرد.

اگر چه گاهی اعمال مذکور در بیش از یک جلسه درمانی انجام می‌شود، اما زیاد بودن فاصلهٔ زمانی بین تخلیه مواد عفونی و پر کردن دندان شانس عفونت‌های بعدی را بالا می‌برد.

دومین دلیل این است که مورفولوژی و تعداد کانال‌های این دندان‌ها متغیر است و درمان عصب کشی آن‌ها نیاز به تجربه و مهارت بیشتری دارد.

اما مجموع این عوامل مانع عصب کشی دندان عقل شما نمی‌شوند. در بسیاری از موارد، یک متخصص درمان ریشه (اندودنتیست) می‌تواند با صرف وقت و مهارت بیشتر دندان عقل به درد بخور و قابل نگهداری شما را درمان ریشه (عصب کشی) کند.

دندان‌پزشک شما قبل از اینکه پیشنهاد عصب کشی دندان عقل شما را مطرح کند، در مورد نقش آن در جویدن، امکان تجمع مواد غذایی در پشت دندان (اصطلاحا پاکت پریودنتال)، وجود دو دندان آسیاب دیگر و نیاز شما برای باقی ماندن این دندان، بررسی‌های لازم را انجام می‌دهد و بعد نظر خود را در مورد کشیدن یا نگه داشتن این دندان با شما در میان می‌گذارد.

بعد از تایید این موارد، دندان عقل شما می‌تواند مانند هر دندان دیگری عصب کشی شود، پر شود و در دهان شما باقی بماند.

در دندان هایی که مقدار زیادی از آن به دلیل پوسیدگی از بین رفته است یا توسط دندانپزشک هنگام برداشتن پوسیدگی نیاز به برداشتن آن شده است، یا دندان هایی که دیواره آن شکسته است، یا به دلیل عصب کشی یا نازک شدن جداره، احتمال شکستن آن می رود، یا هر مورد دیگری که دندانپزشک تشخیص دهد، می توان با روکش دندان، آن را بازسازی کرد.

انواع روکش دندان

1- روکش چینی فلزی (PFM): که بخش درونی (Frame) آن از فلز و بخش بیرونی آن از جنس چینی دندانپزشکی ساخته می شود. فریم فلزی می تواند از طلا یا آلیاژهای نیکل، کروم و کبالت ساخته شود.

2- ژاکت کراون: که فاقد بخش پشتیبانی کننده درونی (فریم) است. این نوع روکش به دلیل توانایی کمتر در تحمل فشارهای ناشی از جویدن به دلیل فقدان فریم، در دندان های جلو کاربرد دارد. این روش به دلیل حذف لایه فلزی، شفافیت بیشتر و نیاز کمتری به تراش دندان دارد.

3- روکش های تمام چینی: در این روش، بخش درونی (فریم) به جای فلز از نوعی سرامیک تقویت شده به عنوان هسته مرکزی استفاده می شود. این روش گران تر از روش PFM بوده و در موارد وجود حساسیت به هر نوع فلز در بیمار یا به دلایل زیبایی، مورد استفاده قرار می گیرد.

کاشت دندان

implants

ایمپلنت به معنی کاشت دندان می باشد وایمپلنت دندانی به طور معمول قطعاتی از جنس تیتانیوم است که برای جای گزینی دندان در فک قرارمی گیرد.سوالات زیادی در زمینه این درمان برای مردم مطرح است که در این جا به بعضی از آن ها اشاره می شود .

تفاوت ایمپلنت ها ایمپلنت ها جدای از تنوع در کارخانه ی سازنده ایمپلنت که امروزه بیش از یکصد سازنده ایمپلنت در دنیا وجود دارد از نظر سایزهم متنوع هستند. این تنوع در سایز ایمپلنت به دو صورت تنوع در قطر ایمپلنت و تنوع در ارتفاع ایمپلنت قابل تقسیم است. معمولاً دندانپزشک تا حد ممکن سعی می کند از ایمپلنت های با قطر کم و ارتفاع کم پرهیز کند. مگر در نقاطی که حجم استخوان ، محدودیت های آناتومیکی مثل کف حفره ی سینوس در فک بالا و مجرای عصب در فک پائین اجازه ی استفاده از ایمپلنت های بلند را ندهد. همچنین ملاحظات زیبائی در ناحیه ی دندانهای قدامی استفاده از ایمپلنت های با قطر بالا را مردود می نماید. به طور کلی هر مقدار سطح درگیر ایمپلنت با استخوان بیشتر باشد موفقیت درمان ایمپلنت بمدت بیشتری تضمین می گردد. (سطح درگیر ایمپلنت با استخوان با طول بیشتر ایمپلنت و قطر بیشتر ایمپلنت نسبت مستقیم دارد.) امروزه مینی ایمپلنت ها هم به بازار آمده اند . مینی ایمپلنت ها برای درمان های موقت استفاده می شوند. البته بعضی دندانپزشکان مینی ایمپلنت ها رادر مواردی بطور دائم قرار می دهند ولی در مجامع علمی و دنشگاهی مینی ایمپلنت ها برای درمان دائمی پذیرفته نمی شود. (مینی ایمپلنت ها به ایمپلنت هائی اطلاق می گردند که قطر ایمپلنت کمتر از 3 میلی متر باشد.)

معاينه ، تشخيص و طرح درمان : در اين مرحله سلامت عمومي و شرايط دهان شما به طور اختصاصي مورد معاينه قرار مي گيرد . براي تكميل طرح درمان نياز به تهيه راديو گرافيهايي است كه دندانپزشك شما تشخيص مي دهد. پس از اين مرحله مشخص مي شود كه چه تعداد ايمپلنت و به چه اندازه و در چه نواحي براي درمان شما نياز است. ايمپلنت ها چگونه عمل مي كنند ؟ در هر ايمپلنت فيكسچر به عنوان ريشه دندان و اباتمنت و روكش پروتز به عنوان تاج دندان استفاده مي شود و براي دندان هاي مصنوعي كه لق هستند از ايمپلنت به عنوان روشي براي اتصال و گير مناسب پرتز يا دندان مصنوعي فرد استفاده مي شود .

آيا ايمپلانتها مضرند ؟ قراردادن ايمپلنت در واقع يك جراحي كوچك به شمار مي رود. در اين كار تنها باانجام يك بي حسي موضعي ساده ويا گاهي اوقات به كمك يك آرام بخش در صورتي كه شما بسيار مضطرب باشيد انجام مي گردد. بعضي اوقات دندانپزشك نياز به استفاده از يك بي هوشي عمومي جهت انجام موارد پيچيده دارد. شما هيچ احساس دردي حين انجام جراحي نداريد اما ممكن است در طي هفته آينده پس از جراحي مقداري درد وناراحتي داشته باشيد. معمولاً اين مسئله به خاطروجود بخيه ها وطي شدن پروسه نرمال التيام مي باشد

چه کسی عمل ایمپلنت را انجام می دهد ؟ کاشت دندان از اعمال تکنیکی و علمی دندانپزشکی است و تکنیک های آن در سطح بالایی قرار دارد . هیچ دندانپزشکی نه مایل است و نه قادر استکه تمام اعمال دندانپزشکی نوین را انجام دهد . همواره تیمی از متخصصین می توانند ایمپلنت را در دهان شما جای دهند . این تیم شامل جراح دهان یا متخصص لثه، متخصص پروتز، متخصص ترمیمی یا دندانپزشکی است که آموزش دانش ایمپلنت را در سطح عالی آموخته باشند . عموما یک تیم حرفه ای برای درمان ارجحیت دارد زیرا همه ی اعضا پیش از درمان ، بیمار را معاینه کرده و برای درمان ، تشخیص و درمان علمی را ارائه می کنند .

نقش ایمپلنت در حفظ استخوان فک چیست ؟ حجم استخوان فک علاوه بر کارآیی آن بعنوان محافظ ریشه دندان در ظاهر افراد هم تاثیربه سزائی دارد .ایمپلنت های دندانی در نقاطی که دندان از دست رفته است می توانند حجم استخوان فرد را حفظ کنند ودر بهبود کیفیت زندگی افراد تاثیر به سزائی بگذارد .

چه افرادی واجد شرایط ایمپلنت‌ هستند؟ آیا استفاده از این روش محدودیت سنی دارد؟ افرادی که به دلایل مختلف مثل پوسیدگی دندان، بیماری لثه، ضربه، شکستگی و تصادفات و… دندان‌های خود را از دست داده باشند، واجد شرایط ایمپلنت یا کاشت دندان هستند. ایمپلنت باید در سنی که رشد فکی و استخوانی فرد مورد نظر کامل شده باشد، انجام گیرد؛ در خانم‌ها از ۱۶ و آقایان از ۱۸ سال به بالا انجام عمل کاشت دندان مانعی ندارد، به همین دلیل به‌طور مثال برای نوجوان ۱۲ ساله‌ای که دندان کرسی خود را، که بیش از سایر دندان‌ها در معرض پوسیدگی قرار دارد از دست می‌دهد، ایمپلنت توصیه نمی‌شود، بلکه باید با مراقبت و حفظ سلامت بافت‌های استخوانی و فکی و مدیریت فضا در آن ناحیه به دلیل تمایل دندان‌های اطراف به پرکردن آن، اجازه داد سن فرد به میزان مورد نظر رسیده و سپس ایمپلنت صورت بگیرد.

ارتودنسی

aparat_estetyczny_Fixd

چگونه از ابتلا به ناهنجاریهای فک و صورت پیشگیری کنیم؟
اگر چه ارث نقش مهمی در ایجاد ناهنجاریهای فک و صورت دارد ولی با رعایت موارد زیر می‌توان تا حد زیادی از این ناهنجاریها جلوگیری کرد:
اهمیت دادن به دندانهای شیری و مراقبت از آنها
بی توجهی به دندانهای شیری باعث از دست رفتن زودهنگام این دندانها و رویش نادرست دندانهای دائمی می‌شود. بعد از رویش دندانهای شیری باید کودک را جهت مسواک کردن دندانهایش کمک کنیم. بهتر است والدین برای مدتی دندانهای کودک را مقابل آینه مسواک کنند تا کودک طریقه مسواک کردن صحیح را یادبگیرد. اگر کودک اصرار دارد که خودش دندانهایش را مسواک کند والدین باید همزمان با کودک دندانهایشان را مسواک کنند تا کودک روش مسواک کردن را یاد بگیرد.
مراجعه به موقع و منظم به دندانپزشک
مشاوره با دندانپزشک، بخصوص بعد از رویش اولین دندانهای دائمی می‌تواند از ابتلا به بسیاری از ناهنجاریهای فک و صورت جلوگیری کند.
جلوگیری از ایجاد عادتهای غلط در کودک
بعضی از عادتهای غلط کودکان عبارتست از : مکیدن انگشت، فشردن زبان به طرف جلوی دهان، مکیدن یا جویدن لب و جویدن ناخن. در مورد چگونگی ایجاد ناهنجاریهای در اثر این عادتها مختصیری توضیح می‌دهیم. مکیدن انگشت شست یا انگشتان دیگر یکی از عادتهایی است که در زمان نوزادی ممکن است در کودک وجود داشته باشد. گر چه این عمل در نوزاد ممکن است نشانگر گرسنگی و اخطاری به والدین جهت توجه به تغذیه او باشد، ولی باقی ماندن این عادت بعد از دو یا سه سالگی می‌تواند عامل پیدایش تغییرات دائمی در استخوان و دندانهای فک بالای کودک باشد.

بعضی از کودکان در زمان رویش دندانهایشان دوست دارند انگشتان یا دست خود را داخل دهان ببرند، چون فشار روی لثه در زمان رویش دندانها باعث آرامش کودک می‌شود. می‌توان از وسایل بهداشتی که به عنوان دندانگیر وجود دارد، استفاده کرد تا مکیدن انگشت برای کودک عادت نشود. در اثر فشار مداوم انگشت روی دندانها و استخوان جلو سقف دهان، این ناحیه به طرف بالا متمایل و به تدریج فاصله آن از فک پائین بیشتر می‌شود. همچنین دندانهای پیشین فک بالا به طرف خارج و دندانهای پیشین فک پائین به سمت داخل منحرف می‌شوند و بین دندانهای فک بالا و پائین فاصله ایجاد می‌شود. بطوری که فک بالا و پایین دندانها در ناحیه جلوی دهان به هم نمی‌رسند.

ارتودنسی چیست؟
ارتودنسی علم تصحیح روابط نامناسب فک و دندان و جفت و ردیف کردن دندان های نامنظم است. درنهایت، با انجام ارتودنسی مشکلات مربوط به نظم، ترتیب و قرارگیری دندان ها در فک برطرف شده و فرد می تواند با کیفیت بهتری غذا بخورد و از زیبایی بیشتری هنگام صحبت کردن و لبخند زدن برخوردار باشد.

فرد مناسب برای درمان ارتودنسی
ارتودنسی در بسیاری از کشورهای دنیا با تفاوتهایی آموزش داده می‌شود. در ایران یک دندانپزشک پس از ۶ سال تحصیل دندانپزشکی و اخذ مدرک دکترای عمومی دندانپزشکی می‌تواند در آزمون پذیرش دستیار (رزیدنت) تخصصی دندانپزشکی شرکت کند و در صورت قبولی وارد این دورهٔ تخصصی شود. طول دورهٔ رسمی تخصص ارتودنسی در ایران ۳ سال است.

به دلیل جوان بودن نسبی جمعیت ایران و افزایش سطح عمومی آگاهی، در سال‌های اخیر تمایل به انجام درمان‌های ارتودنسی افزایش یافته است. با توجه به این اشتیاق فراوان به درمان و هزینه نسبتا بالای درمان ارتودنسی، تعدادی از دندانپزشکان عمومی اقدام به درمان ارتودنسی می‌کنند. از آنجا که درمان‌های ارتودنسی طولانی مدت هستند و گاهی تا ۳ سال یا حتی بیشتر به طول می‌انجامند، لازمه کسب تجربه و دانش کافی در این حوزه گذراندن دوره‌های رسمی تخصص ارتودنسی در دانشگاه است. به دلیل ماهیت طولانی مدت درمان‌های ارتودنسی ثابت، دندانپزشکان تحت آموزش این مبحث قرار نمی‌گیرند و تقریبا هیچ آشنایی با ارتودنسی ثابت کسب نمی‌کنند.از سوی دیگر به دلیل نقص قوانین و نبود ضمانت اجرایی کافی برای قوانین موجود، متاسفانه تعدادی از افراد سودجو برای درمان و آموزش اقدام به برگزاری کلاس‌های آموزشی کوتاه مدت ارتودنسی نموده‌اند. به عنوان مثال یکی از دندانپزشکان عمومی که خود دوره‌ای کوتاه مدت در خارج از ایران دیده است، ادعا می‌کند با این دوره‌های کوتاه مدت (کمتر از ۶ ماه تمام وقت) در طول ۸ سال، نزدیک به ۱۰۰۰ ارتودنتیست تربیت نموده است!!! این در حالی است که نزدیک به ۱۰ دانشکده دندانپزشکی ایران از سال ۱۳۵۶ تاکنون با تمام تلاش در زمینه افزایش متخصصین این رشته نزدیک به ۳۰۰ فارغ‌التحصیل داشته‌اند. از پیامدهای مرتبط با درمان‌های نادرست که عموما منتج از آموزش ناکافی هستند می‌توان به تحلیل شدید و کوتاه شدن ریشه دندانها، نامرتب باقی ماندن دندانها، مشکلات زیبایی و یا برگشت ناهنجاری اشاره نمود.
در ایران متخصصین مورد تایید وزارت بهداشت و سازمان نظام پزشکی، کلمه متخصص را در مهر طبابت خود قید می‌کنند که با جستجو در اطلاعات پزشکان در درگاه سازمان نظام پزشکی قابل بررسی است.

درمان های ارتودنسی به چند صورت است؟
به ۲صورت: ۱. متحرک ۲. ثابت
روش متحرک به طور معمول برای دختران از ۹ تا ۱۰ سالگی و برای پسران از ۱۰ تا ۱۱ سالگی مناسب است. همچنین درمان از طریق روش ثابت برای دختران ۱۲ تا ۱۳ سالگی(به بعد) و برای پسران ۱۲ تا ۱۴ سالگی(به بعد) انجام می شود.

ارتودنسی متحرک (Removable orthodontics)
منظور از ارتودنسی با دستگاه متحرک این است که بیمار می تواند دستگاه ارتودنسی را از دهان خارج کند. ارتودنسی متحرک شامل دو دسته کلی می شود یک گروه عبارتند از پلاک های متحرک ساده برای حرکات جزئی دندانی و گروه دیگر شامل پلاک متحرکی که برای رفع ناهنجاریهای فکی مانند عقب بودن فک پایین یا بالا به کار می رود. از دستگاههای متحرک برای مرتب کردن دندانها در شرایطی استفاده می شود که یا بی نظمی دندانها کم است و در ضمن سن بیمار برای انجام درمان ارتودنسی ثابت کم می باشد . به عبارت دیگر دندانهای شیری با دندانهای دائمی جایگزین نشده اند . از سوی دیگر دستگاههای متحرک برای جابجایی فکین نیز به کار برده می شود این دستگاهها برای جلو آوردن فک پایین و یا جلو آوردن فک بالا براساس نیاز بیمار به کار برده می شوند . پلاک نگهدارنده ارتودنسی  می تواند به صورت مستقل و یا به همراه ارتودنسی ثابت به کار برده شود . بعد از هر وعده غذایی پلاک متحرک ارتودنسی می بایست با کمک مسواک و خمیردندان برساژ شوند و سپس زیر جریان آب شسته شوند . لازم به ذکر است که در روزهای اول در هنگام استفاده از پلاک متحرک مشکلاتی در تکلم ، ترشح زیاد آب دهان و غیره برای بیمار ایجاد می شود که معمولاً بعد از چند روز برطرف می شود . بعضی از پلاک های متحرک دارای پیچ می باشد . با هر بار باز کردن پیچ تنها 25/0 میلیمتر پلاک باز می شود که باعث افزایش عرضی فک می شود . در اثر باز کردن پیچ ممکن است فاصله ای بین دندانها ( به خصوص دندانهای جلو ) ایجاد شود که نگران کننده نیست و نشانه پاسخ به درمان است . با باز کردن پیچ ممکن است مقداری درد احساس شود که برای کاهش درد بیمار می تواند از یک مسکن مانند استامینوفن استفاده نماید. در صورتی که پلاک پیچ داشته باشد ، ممکن است در مورد روند سفت کردن پیچ دستگاه و زمان استفاده از آن براساس پیشرفت درمان ، تغییراتی داده شود که متخصص ارتودنسی این موارد را به بیمار در حین ویزیتهای درمانی گوشزد می نماید . اگر بیمار چند روز از پلاک استفاده نکند ممکن است پلاک در دهان جای نگیرد که به علت عدم تطابق پلاک با دهان است . این امر به خصوص در پلاک های پیچ دار مشاهده می شود . در هنگامی که بیمار چند روز از پلاک پیچ دار استفاده نمی کند ، به دلیل برگشت نتایج درمانی پلاک در دهان نخواهد نشست و نیاز است که دوباره قالب گیری شود و به بیمار پلاک دیگری داده شود . در پلاک های پیچ دار باید طبق دستور داده شده در زمان مشخص با آچار داده شده ، پیچ آن را سفت کرد . بدین صورت که آچار را در سوراخی که در راستای انتهایی پیکان نمایش داده شده قرار داده و به سمت نوک پیکان تا انتها یک دور پیچانده شود .

مراقبت های لازم در طول درمان ارتودنسی
1- وسایل ثابتی که روی دندانها قرار می گیرد و همانند نگین می باشد ، براکت نام دارد . این براکت ها تا پایان درمان روی دندانها باقی می مانند . از میان براکت ها سیمی عبور می نماید که در جلسات معاینه تعویض میگردد . سیم توسط کش های کوچکی به براکت ها متصل می شود . این کش های کوچک در هر جلسه عوض می شوند که می تواند به خواست بیمار رنگی باشد . در هفته های اول بعد از قرار دادن ارتودنسی ثابت ، مخاط داخلی لب ها و گونه ها که در تماس با براکت ها و سایر اجزاء ثابت قرار دارند ، مقداری آزرده می شوند و یا حتی گاهی زخم می گردد . در موارد شدید امکان استفاده از موم های ارتودنسی وجود دارد که می بایست تکه های کوچک آن را بر روی براکت ها قرار داد . البته استفاده نکردن از موم ها و رعایت بهداشت دهان و مسواک زدن منظم بهتر از وابسته شدن به این موم ها می باشد .
2- در طی درمانهای ارتودنسی چون دندانها در استخوان فک حرکت می کنند ، مقداری لقی در دندانها ایجاد می شود که از نظر علمی طبیعی است و در پایان درمان دیگر لقی مشاهده نخواهد شد .
3- برای بررسی سلامت دندانها و لثه در طول درمان ارتودنسی و پیشگیری از پوسیدگی و بیماریهای لثه بیمار می بایست هر 6 ماه یکبار توسط دندانپزشک خانوادگی ویزیت شود. متخصص ارتودنسی تنها درمان ارتودنسی شما را انجام می دهد و درمان های دیگر مثل پر کردن یا درآوردن دندان ها مستلزم مراجعه به متخصص مربوطه و پرداخت هزینه های آن می باشد.
4- در صورتی که پلاک ارتودنسی خود را گم کرده اید و یا پلاکتان شکسته شده است و یا یکی از دستگاههای ثابت ارتودنسی شکسته شود ، بیمار می بایست وقت اورژانس گرفته و در اولین فرصت توسط متخصص ارتودنسی ویزیت شود

channel-pezeshki