کاشت دندان

implants

ایمپلنت به معنی کاشت دندان می باشد وایمپلنت دندانی به طور معمول قطعاتی از جنس تیتانیوم است که برای جای گزینی دندان در فک قرارمی گیرد.سوالات زیادی در زمینه این درمان برای مردم مطرح است که در این جا به بعضی از آن ها اشاره می شود .

تفاوت ایمپلنت ها ایمپلنت ها جدای از تنوع در کارخانه ی سازنده ایمپلنت که امروزه بیش از یکصد سازنده ایمپلنت در دنیا وجود دارد از نظر سایزهم متنوع هستند. این تنوع در سایز ایمپلنت به دو صورت تنوع در قطر ایمپلنت و تنوع در ارتفاع ایمپلنت قابل تقسیم است. معمولاً دندانپزشک تا حد ممکن سعی می کند از ایمپلنت های با قطر کم و ارتفاع کم پرهیز کند. مگر در نقاطی که حجم استخوان ، محدودیت های آناتومیکی مثل کف حفره ی سینوس در فک بالا و مجرای عصب در فک پائین اجازه ی استفاده از ایمپلنت های بلند را ندهد. همچنین ملاحظات زیبائی در ناحیه ی دندانهای قدامی استفاده از ایمپلنت های با قطر بالا را مردود می نماید. به طور کلی هر مقدار سطح درگیر ایمپلنت با استخوان بیشتر باشد موفقیت درمان ایمپلنت بمدت بیشتری تضمین می گردد. (سطح درگیر ایمپلنت با استخوان با طول بیشتر ایمپلنت و قطر بیشتر ایمپلنت نسبت مستقیم دارد.) امروزه مینی ایمپلنت ها هم به بازار آمده اند . مینی ایمپلنت ها برای درمان های موقت استفاده می شوند. البته بعضی دندانپزشکان مینی ایمپلنت ها رادر مواردی بطور دائم قرار می دهند ولی در مجامع علمی و دنشگاهی مینی ایمپلنت ها برای درمان دائمی پذیرفته نمی شود. (مینی ایمپلنت ها به ایمپلنت هائی اطلاق می گردند که قطر ایمپلنت کمتر از 3 میلی متر باشد.)

معاينه ، تشخيص و طرح درمان : در اين مرحله سلامت عمومي و شرايط دهان شما به طور اختصاصي مورد معاينه قرار مي گيرد . براي تكميل طرح درمان نياز به تهيه راديو گرافيهايي است كه دندانپزشك شما تشخيص مي دهد. پس از اين مرحله مشخص مي شود كه چه تعداد ايمپلنت و به چه اندازه و در چه نواحي براي درمان شما نياز است. ايمپلنت ها چگونه عمل مي كنند ؟ در هر ايمپلنت فيكسچر به عنوان ريشه دندان و اباتمنت و روكش پروتز به عنوان تاج دندان استفاده مي شود و براي دندان هاي مصنوعي كه لق هستند از ايمپلنت به عنوان روشي براي اتصال و گير مناسب پرتز يا دندان مصنوعي فرد استفاده مي شود .

آيا ايمپلانتها مضرند ؟ قراردادن ايمپلنت در واقع يك جراحي كوچك به شمار مي رود. در اين كار تنها باانجام يك بي حسي موضعي ساده ويا گاهي اوقات به كمك يك آرام بخش در صورتي كه شما بسيار مضطرب باشيد انجام مي گردد. بعضي اوقات دندانپزشك نياز به استفاده از يك بي هوشي عمومي جهت انجام موارد پيچيده دارد. شما هيچ احساس دردي حين انجام جراحي نداريد اما ممكن است در طي هفته آينده پس از جراحي مقداري درد وناراحتي داشته باشيد. معمولاً اين مسئله به خاطروجود بخيه ها وطي شدن پروسه نرمال التيام مي باشد

چه کسی عمل ایمپلنت را انجام می دهد ؟ کاشت دندان از اعمال تکنیکی و علمی دندانپزشکی است و تکنیک های آن در سطح بالایی قرار دارد . هیچ دندانپزشکی نه مایل است و نه قادر استکه تمام اعمال دندانپزشکی نوین را انجام دهد . همواره تیمی از متخصصین می توانند ایمپلنت را در دهان شما جای دهند . این تیم شامل جراح دهان یا متخصص لثه، متخصص پروتز، متخصص ترمیمی یا دندانپزشکی است که آموزش دانش ایمپلنت را در سطح عالی آموخته باشند . عموما یک تیم حرفه ای برای درمان ارجحیت دارد زیرا همه ی اعضا پیش از درمان ، بیمار را معاینه کرده و برای درمان ، تشخیص و درمان علمی را ارائه می کنند .

نقش ایمپلنت در حفظ استخوان فک چیست ؟ حجم استخوان فک علاوه بر کارآیی آن بعنوان محافظ ریشه دندان در ظاهر افراد هم تاثیربه سزائی دارد .ایمپلنت های دندانی در نقاطی که دندان از دست رفته است می توانند حجم استخوان فرد را حفظ کنند ودر بهبود کیفیت زندگی افراد تاثیر به سزائی بگذارد .

چه افرادی واجد شرایط ایمپلنت‌ هستند؟ آیا استفاده از این روش محدودیت سنی دارد؟ افرادی که به دلایل مختلف مثل پوسیدگی دندان، بیماری لثه، ضربه، شکستگی و تصادفات و… دندان‌های خود را از دست داده باشند، واجد شرایط ایمپلنت یا کاشت دندان هستند. ایمپلنت باید در سنی که رشد فکی و استخوانی فرد مورد نظر کامل شده باشد، انجام گیرد؛ در خانم‌ها از ۱۶ و آقایان از ۱۸ سال به بالا انجام عمل کاشت دندان مانعی ندارد، به همین دلیل به‌طور مثال برای نوجوان ۱۲ ساله‌ای که دندان کرسی خود را، که بیش از سایر دندان‌ها در معرض پوسیدگی قرار دارد از دست می‌دهد، ایمپلنت توصیه نمی‌شود، بلکه باید با مراقبت و حفظ سلامت بافت‌های استخوانی و فکی و مدیریت فضا در آن ناحیه به دلیل تمایل دندان‌های اطراف به پرکردن آن، اجازه داد سن فرد به میزان مورد نظر رسیده و سپس ایمپلنت صورت بگیرد.

ارتودنسی

aparat_estetyczny_Fixd

چگونه از ابتلا به ناهنجاریهای فک و صورت پیشگیری کنیم؟
اگر چه ارث نقش مهمی در ایجاد ناهنجاریهای فک و صورت دارد ولی با رعایت موارد زیر می‌توان تا حد زیادی از این ناهنجاریها جلوگیری کرد:
اهمیت دادن به دندانهای شیری و مراقبت از آنها
بی توجهی به دندانهای شیری باعث از دست رفتن زودهنگام این دندانها و رویش نادرست دندانهای دائمی می‌شود. بعد از رویش دندانهای شیری باید کودک را جهت مسواک کردن دندانهایش کمک کنیم. بهتر است والدین برای مدتی دندانهای کودک را مقابل آینه مسواک کنند تا کودک طریقه مسواک کردن صحیح را یادبگیرد. اگر کودک اصرار دارد که خودش دندانهایش را مسواک کند والدین باید همزمان با کودک دندانهایشان را مسواک کنند تا کودک روش مسواک کردن را یاد بگیرد.
مراجعه به موقع و منظم به دندانپزشک
مشاوره با دندانپزشک، بخصوص بعد از رویش اولین دندانهای دائمی می‌تواند از ابتلا به بسیاری از ناهنجاریهای فک و صورت جلوگیری کند.
جلوگیری از ایجاد عادتهای غلط در کودک
بعضی از عادتهای غلط کودکان عبارتست از : مکیدن انگشت، فشردن زبان به طرف جلوی دهان، مکیدن یا جویدن لب و جویدن ناخن. در مورد چگونگی ایجاد ناهنجاریهای در اثر این عادتها مختصیری توضیح می‌دهیم. مکیدن انگشت شست یا انگشتان دیگر یکی از عادتهایی است که در زمان نوزادی ممکن است در کودک وجود داشته باشد. گر چه این عمل در نوزاد ممکن است نشانگر گرسنگی و اخطاری به والدین جهت توجه به تغذیه او باشد، ولی باقی ماندن این عادت بعد از دو یا سه سالگی می‌تواند عامل پیدایش تغییرات دائمی در استخوان و دندانهای فک بالای کودک باشد.

بعضی از کودکان در زمان رویش دندانهایشان دوست دارند انگشتان یا دست خود را داخل دهان ببرند، چون فشار روی لثه در زمان رویش دندانها باعث آرامش کودک می‌شود. می‌توان از وسایل بهداشتی که به عنوان دندانگیر وجود دارد، استفاده کرد تا مکیدن انگشت برای کودک عادت نشود. در اثر فشار مداوم انگشت روی دندانها و استخوان جلو سقف دهان، این ناحیه به طرف بالا متمایل و به تدریج فاصله آن از فک پائین بیشتر می‌شود. همچنین دندانهای پیشین فک بالا به طرف خارج و دندانهای پیشین فک پائین به سمت داخل منحرف می‌شوند و بین دندانهای فک بالا و پائین فاصله ایجاد می‌شود. بطوری که فک بالا و پایین دندانها در ناحیه جلوی دهان به هم نمی‌رسند.

ارتودنسی چیست؟
ارتودنسی علم تصحیح روابط نامناسب فک و دندان و جفت و ردیف کردن دندان های نامنظم است. درنهایت، با انجام ارتودنسی مشکلات مربوط به نظم، ترتیب و قرارگیری دندان ها در فک برطرف شده و فرد می تواند با کیفیت بهتری غذا بخورد و از زیبایی بیشتری هنگام صحبت کردن و لبخند زدن برخوردار باشد.

فرد مناسب برای درمان ارتودنسی
ارتودنسی در بسیاری از کشورهای دنیا با تفاوتهایی آموزش داده می‌شود. در ایران یک دندانپزشک پس از ۶ سال تحصیل دندانپزشکی و اخذ مدرک دکترای عمومی دندانپزشکی می‌تواند در آزمون پذیرش دستیار (رزیدنت) تخصصی دندانپزشکی شرکت کند و در صورت قبولی وارد این دورهٔ تخصصی شود. طول دورهٔ رسمی تخصص ارتودنسی در ایران ۳ سال است.

به دلیل جوان بودن نسبی جمعیت ایران و افزایش سطح عمومی آگاهی، در سال‌های اخیر تمایل به انجام درمان‌های ارتودنسی افزایش یافته است. با توجه به این اشتیاق فراوان به درمان و هزینه نسبتا بالای درمان ارتودنسی، تعدادی از دندانپزشکان عمومی اقدام به درمان ارتودنسی می‌کنند. از آنجا که درمان‌های ارتودنسی طولانی مدت هستند و گاهی تا ۳ سال یا حتی بیشتر به طول می‌انجامند، لازمه کسب تجربه و دانش کافی در این حوزه گذراندن دوره‌های رسمی تخصص ارتودنسی در دانشگاه است. به دلیل ماهیت طولانی مدت درمان‌های ارتودنسی ثابت، دندانپزشکان تحت آموزش این مبحث قرار نمی‌گیرند و تقریبا هیچ آشنایی با ارتودنسی ثابت کسب نمی‌کنند.از سوی دیگر به دلیل نقص قوانین و نبود ضمانت اجرایی کافی برای قوانین موجود، متاسفانه تعدادی از افراد سودجو برای درمان و آموزش اقدام به برگزاری کلاس‌های آموزشی کوتاه مدت ارتودنسی نموده‌اند. به عنوان مثال یکی از دندانپزشکان عمومی که خود دوره‌ای کوتاه مدت در خارج از ایران دیده است، ادعا می‌کند با این دوره‌های کوتاه مدت (کمتر از ۶ ماه تمام وقت) در طول ۸ سال، نزدیک به ۱۰۰۰ ارتودنتیست تربیت نموده است!!! این در حالی است که نزدیک به ۱۰ دانشکده دندانپزشکی ایران از سال ۱۳۵۶ تاکنون با تمام تلاش در زمینه افزایش متخصصین این رشته نزدیک به ۳۰۰ فارغ‌التحصیل داشته‌اند. از پیامدهای مرتبط با درمان‌های نادرست که عموما منتج از آموزش ناکافی هستند می‌توان به تحلیل شدید و کوتاه شدن ریشه دندانها، نامرتب باقی ماندن دندانها، مشکلات زیبایی و یا برگشت ناهنجاری اشاره نمود.
در ایران متخصصین مورد تایید وزارت بهداشت و سازمان نظام پزشکی، کلمه متخصص را در مهر طبابت خود قید می‌کنند که با جستجو در اطلاعات پزشکان در درگاه سازمان نظام پزشکی قابل بررسی است.

درمان های ارتودنسی به چند صورت است؟
به ۲صورت: ۱. متحرک ۲. ثابت
روش متحرک به طور معمول برای دختران از ۹ تا ۱۰ سالگی و برای پسران از ۱۰ تا ۱۱ سالگی مناسب است. همچنین درمان از طریق روش ثابت برای دختران ۱۲ تا ۱۳ سالگی(به بعد) و برای پسران ۱۲ تا ۱۴ سالگی(به بعد) انجام می شود.

ارتودنسی متحرک (Removable orthodontics)
منظور از ارتودنسی با دستگاه متحرک این است که بیمار می تواند دستگاه ارتودنسی را از دهان خارج کند. ارتودنسی متحرک شامل دو دسته کلی می شود یک گروه عبارتند از پلاک های متحرک ساده برای حرکات جزئی دندانی و گروه دیگر شامل پلاک متحرکی که برای رفع ناهنجاریهای فکی مانند عقب بودن فک پایین یا بالا به کار می رود. از دستگاههای متحرک برای مرتب کردن دندانها در شرایطی استفاده می شود که یا بی نظمی دندانها کم است و در ضمن سن بیمار برای انجام درمان ارتودنسی ثابت کم می باشد . به عبارت دیگر دندانهای شیری با دندانهای دائمی جایگزین نشده اند . از سوی دیگر دستگاههای متحرک برای جابجایی فکین نیز به کار برده می شود این دستگاهها برای جلو آوردن فک پایین و یا جلو آوردن فک بالا براساس نیاز بیمار به کار برده می شوند . پلاک نگهدارنده ارتودنسی  می تواند به صورت مستقل و یا به همراه ارتودنسی ثابت به کار برده شود . بعد از هر وعده غذایی پلاک متحرک ارتودنسی می بایست با کمک مسواک و خمیردندان برساژ شوند و سپس زیر جریان آب شسته شوند . لازم به ذکر است که در روزهای اول در هنگام استفاده از پلاک متحرک مشکلاتی در تکلم ، ترشح زیاد آب دهان و غیره برای بیمار ایجاد می شود که معمولاً بعد از چند روز برطرف می شود . بعضی از پلاک های متحرک دارای پیچ می باشد . با هر بار باز کردن پیچ تنها 25/0 میلیمتر پلاک باز می شود که باعث افزایش عرضی فک می شود . در اثر باز کردن پیچ ممکن است فاصله ای بین دندانها ( به خصوص دندانهای جلو ) ایجاد شود که نگران کننده نیست و نشانه پاسخ به درمان است . با باز کردن پیچ ممکن است مقداری درد احساس شود که برای کاهش درد بیمار می تواند از یک مسکن مانند استامینوفن استفاده نماید. در صورتی که پلاک پیچ داشته باشد ، ممکن است در مورد روند سفت کردن پیچ دستگاه و زمان استفاده از آن براساس پیشرفت درمان ، تغییراتی داده شود که متخصص ارتودنسی این موارد را به بیمار در حین ویزیتهای درمانی گوشزد می نماید . اگر بیمار چند روز از پلاک استفاده نکند ممکن است پلاک در دهان جای نگیرد که به علت عدم تطابق پلاک با دهان است . این امر به خصوص در پلاک های پیچ دار مشاهده می شود . در هنگامی که بیمار چند روز از پلاک پیچ دار استفاده نمی کند ، به دلیل برگشت نتایج درمانی پلاک در دهان نخواهد نشست و نیاز است که دوباره قالب گیری شود و به بیمار پلاک دیگری داده شود . در پلاک های پیچ دار باید طبق دستور داده شده در زمان مشخص با آچار داده شده ، پیچ آن را سفت کرد . بدین صورت که آچار را در سوراخی که در راستای انتهایی پیکان نمایش داده شده قرار داده و به سمت نوک پیکان تا انتها یک دور پیچانده شود .

مراقبت های لازم در طول درمان ارتودنسی
1- وسایل ثابتی که روی دندانها قرار می گیرد و همانند نگین می باشد ، براکت نام دارد . این براکت ها تا پایان درمان روی دندانها باقی می مانند . از میان براکت ها سیمی عبور می نماید که در جلسات معاینه تعویض میگردد . سیم توسط کش های کوچکی به براکت ها متصل می شود . این کش های کوچک در هر جلسه عوض می شوند که می تواند به خواست بیمار رنگی باشد . در هفته های اول بعد از قرار دادن ارتودنسی ثابت ، مخاط داخلی لب ها و گونه ها که در تماس با براکت ها و سایر اجزاء ثابت قرار دارند ، مقداری آزرده می شوند و یا حتی گاهی زخم می گردد . در موارد شدید امکان استفاده از موم های ارتودنسی وجود دارد که می بایست تکه های کوچک آن را بر روی براکت ها قرار داد . البته استفاده نکردن از موم ها و رعایت بهداشت دهان و مسواک زدن منظم بهتر از وابسته شدن به این موم ها می باشد .
2- در طی درمانهای ارتودنسی چون دندانها در استخوان فک حرکت می کنند ، مقداری لقی در دندانها ایجاد می شود که از نظر علمی طبیعی است و در پایان درمان دیگر لقی مشاهده نخواهد شد .
3- برای بررسی سلامت دندانها و لثه در طول درمان ارتودنسی و پیشگیری از پوسیدگی و بیماریهای لثه بیمار می بایست هر 6 ماه یکبار توسط دندانپزشک خانوادگی ویزیت شود. متخصص ارتودنسی تنها درمان ارتودنسی شما را انجام می دهد و درمان های دیگر مثل پر کردن یا درآوردن دندان ها مستلزم مراجعه به متخصص مربوطه و پرداخت هزینه های آن می باشد.
4- در صورتی که پلاک ارتودنسی خود را گم کرده اید و یا پلاکتان شکسته شده است و یا یکی از دستگاههای ثابت ارتودنسی شکسته شود ، بیمار می بایست وقت اورژانس گرفته و در اولین فرصت توسط متخصص ارتودنسی ویزیت شود