ارتودنسی نامرئی، روش های درمانی ارتودنسی نامرئی

شاید شما از منظره براکت(نگین)‌های ارتودنسی بر روی دندان‌های تان چندان راضی نباشید. شاید هم تصور کنید چهره‌ تان بدون این سیم‌ کشی‌ فلزی زیباتر است.
بسیاری از نوجوانان هم از دستگاه‌ های بزرگ ارتودنسی که بر روی صورت، چانه و گردن و پشت سرشان تکیه دارند، دل خوشی ندارند و احساس می ‌کنند در میان دوستان شان انگشت ‌نما خواهند شد، ولی این روزها خبرهای خوشی به گوش می ‌رسد که شما را از شر برق فلزات در لبخندتان راحت می ‌کند.
ارتودنسی نامرئی” نام روش جدیدی در سیم کشی دندان است که این روزها در کشورهای اروپایی و آمریکایی سر و صدای زیادی به پا کرده است. با این روش چون براکت های نامرئی است زیبایی و طرح لبخند زیباتر حفظ می شود.

0000brackets
ارتودنسی نامرئی چیست؟

 این اعمال نیرو عموما به‌وسیله دستگاه‌های ارتودنسی ثابت متشکل از سیم (وایر) و براکت یا گیره‌هایی که روی دندان‌ها قرار می‌گیرند، انجام می‌شود. این دستگاه‌ها معمولا از جنس استینلس استیل (فولاد زنگ‌نزن) هستند که شکل ظاهری آنها متاسفانه از طرف بسیاری از بیماران موردپسند نیست.
از این‌رو سازندگان دستگاه‌های ارتودنسی اقدام به ساخت دستگاه‌هایی با نمای ظاهری مناسب‌تر و جلب‌توجه کمتر خصوصا هنگام لبخند‌زدن (براکت‌های شفاف) افراد کردند به‌طوری که پس از سال 1970 میلادی با ساخت براکت‌های شفاف میزان بیماران ارتودنسی 25 درصد افزایش پیدا کرد. با این وجود ظاهر سیم هنگام لبخند پیدا بود، همچنین دستگاه‌های شفاف هم به‌طور کامل از نظر پنهان نمی‌ماند.
برای رفع این مشکل دستگاه‌های ارتودنسی لینگوال یا دستگاه‌های ثابتی که روی سطح داخلی یا پشت دندان‌ها قرار می‌گیرند، ساخته و عرضه شدند. در سال‌های اخیر با پیشرفت تکنولوژی دستگاه‌های لینگوالی متنوع و مناسب‌تری نسبت به انواع اولیه ساخته و ارائه شده‌اند.
نوع دیگر وسایل ارتودنسی به اصطلاح نامریی دستگاه‌هایی است که از صفحات پلاستیک نامرئی یا بی‌رنگ ساخته می‌شود. موارد استفاده از این دستگاه‌ها در بیماران بزرگسالی است که تمایلی به استفاده از دستگاه ثابت ندارند.
از مزایای ارتودنسی نامرئی، متحرک بودن و کمتر بودن حجم آن نسبت به دستگاه‌های ثابت است. مورد استفاده دیگر آن در بیمارانی با آلرژی نسبت به فلز نیکل یا کروم است، چون این فلزات تقریبا در ساختار همه وسایل فلزی ارتودنسی استفاده می‌شود.
این دستگاه‌ با دو روش مکانیکی و لابراتوری ساخته می‌شود. در روش اول در هر جلسه مراجعه بیمار، تنظیم دستگاه باید توسطدندان‌پزشک معالج انجام گیرد. چون این روش وقت‌گیر است معمولا دندان‌پزشکان از آن استقبال نمی‌کنند. روش دوم، روش لابراتواری است در این روش برای ساخت دستگاه به تکنولوژی بالا و طراحی رایانه‌ای نیاز است. برای ساخت این دستگاه،دندان‌پزشک پس از قالب‌گیری دقیق آن را به لابراتوار مخصوص ارسال می‌کند. در آنجا از قالب تهیه‌شده، اسکن رایانه‌ای گرفته می‌شود و برای تایید نهایی نزد دندان‌پزشک معالج ارسال می‌شود.

روش های درمانی

پیشرفت های علم، دندانپزشکی و بخصوص رشته تخصصی ارتودنسی را هم بی نصیب نگذاشته است. تا همین دهه قبل بیماران ارتودنسی انتخاب چندانی برای وسیله درمانی خود نداشتند و متخصص ارتودنسی ناچار به استفاده از دستگاه ارتودنسی محدودی بود. در میان این محدودیت ها استفاده از انواع دستگاه های ارتودنسـی که جلب توجه کمتری داشته باشد ولی از نظر کیفیت درمانی تفاوتی با سیستم های درمانی معمول نداشته باشد باز هم سخت تر بود. با پیشرفت تکنولوژی دستگاههای ارتودنسی متنوعی با قابلیت ارتودنسی نامرئی به رشته ارتودنسی معرفی شدند که با تقبل قیمت ارتودنسی نامرئی ، علاوه بر اینکه از نظر کارآیی با سیستم های رایج تفاوت قابل توجهی ندارند بلکه از نظر جلب توجه وضعیت بسیار بهتری هم پیدا کرده اند.
دستگاه های ارتودنسی خصوصیت جالبی دارند بطوریکه بعضی از افراد تمایل دارند که این دستگاه ها تاحد ممکن پنهان شوند و برخی دیگر بخصوص در کودکان و نوجوانان تمایل به استفاده از رنگ های مختلف آن داشته و علاقمند به نشان دادن این وسایل هستند و بطور دوره ای رنگ کش ها آن را عوض می کنند.
بطور کلی در ارتودنسی سه روش اساسی برای کاهش جلب توجه وسایل ارتودنسی وجود دارد. این سه روش عبارتند از ارتودنسی نامرئی با براکت های همرنگ دندان، ارتودنسی نامرئی با روش اینویزالاین و ارتودنسی نامرئی با سیستم لینگوال.

براکتهای  سرامیکی(همرنگ دندان):

این براکتها ظاهرشفافی دارند و هنگامی که بر روی دندانها قرار می گیرند به دلیل نزدیکی رنگ آنها به رنگ دندانها جلب توجه نمی کنند.در گذشته این وسایل از نظرساخت مشکلاتی داشتند ونتیجه درمانی با آنها بخوبی وسایل رایج نبود ولی در سالهای اخیر انواعی از این براکتها عرضه شده است که امکان کسب بهترین نتایج را فراهم نموده است.مهمترین مزیت این براکتها زیبایی ظاهری و شیک بودن آنها است.عیب عمده این وسایل هم در هزینه نسبتا زیادتری است که بایستی پرداخت شود.امکان استفاده از سیم های همرنگ دندان به همراه این براکتها وجود دارد تا این وسایل تا حد زیادی استتار شوند.

سیستم ارتودنسی اینویزالاین:

این سیستم از موادی مشابه پلاستیک شفاف ساخته می شوند که برای اصلاح نامرتبی های خفیف دندانی قابل استفاده است.علیرغم تبلیغات فراوانی که در ارتباط با کارایی این سیستم می شود محدودیت های عمده ای در بکارگیری گسترده از این روش وجود دارد.بطوریکه کاربرد عمده این روش در ایران امروزه در حد استفاده از این وسایل برای حفظ نتایج درمان است.نکته مهم در ارتباط با استفاده از این وسایل دقت در حفظ بهداشت دهان و دندان است.هر چند حفظ بهداشت دهان در استفاده از دستگاههای متحرک آسان تر است ولی اگر با همین تصور بهداشت دندانها بخوبی کنترل نشود و پلاک شفاف بخوبی تمیز نشود خطر زرد شدن دندانها و بروز پوسیدگی دندانی افزایش پیدا می کند.انواعی از این روش با طراحی کامپیوتری وجود دارد که در حال حاضر امکان بهره برداری از آن در ایران مقرون به صرفه نیست.مزیت کلی این وسایل درنامریی بودن و متحرک بودن آنها است بنابراین امکان برداشتن آنها در موارد خاص وجود دارد که همین مسئله می تواند نقطه ضعف آن هم تلقی شود. این وسایل برای همه کاربرد ندارد وتاثیر بخشی آن تا حد زیادی به تکامل صحیح فکی ، دندانی و استفاده صحیح وابسته است.

روش ارتودنسی لینگوال :

در این روش به معنی تمام کلمه وسایل ارتودنسی از روبرو قابل رویت نیستند.در این روش وسایل ارتودنسی در پشت دندانها قرار داده می شوند. روش ارتودنسی لینگوال در افراد مشهور مثل هنرمندان و سیاستمداران طرفدار دارد.درمان با این روش برای متخصص ارتودنسی سخت تر است چرا که دسترسی به وسایل پشت دندانها سخت تر است.خوشبختانه دانش و وسایل مورد نیاز برای درمان با ارتودنسی لینگوال در کشور ما وجود داشته وافراد علاقمند از این روش بهرمند شده اند. مهمترین مزیت این روش نامریی بودن کامل آن و مهمترین معایب آن تداخل با صحبت کردن در مراحل اولیه در برخی افراد و هزینه ارتودنسی نامرئی است که به نسبت روش های دیگر بسیار زیاد آن است.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>